20 April j.l. kwam bovenstaande problematiek aan de orde tijdens de jaarvergadering van de kiesvereniging van de ChristenUnie Middelharnis. Dhr. J. van Oostenbrugge, fractielid, introduceerde het thema met een korte uiteenzetting van de geschiedenis van jeugd- en verslavingszorg. Vervolgens kwam de rol van het gezin, de overheid en het maatschappelijk middenveld aan de orde.
Het gezin, benadrukte de spreker, heeft een primaire rol in de Opvoeding. Maar als je kind verslaafd is, sta je als ouder vaak machteloos, met de rug tegen de muur, werd vanuit de zaal hieraan toegevoegd. Op een bepaald moment zijn ‘vrienden' voor de verslaafde belangrijker dan zijn ouders. Toch is het gezin vaak de plaats waar de verslaafde of ontspoorde jongere opgevangen wordt. Hiernaast, en dit is triest, kan het gezin soms ook een oorzaak van de verslaving/ontsporing zijn.

Notities
Wat doet de overheid? Er worden landelijk veel notities gemaakt, het onderwerp heeft zeker prioriteit. De vraag dringt zich op of het niet zinvol zou zijn om even te stoppen met al die notities en actie te ondernemen. Wat zien we nou gebeuren in de praktijk?
Op Goeree Overflakkee is in 2001 gestart met een proef met een jongerenwerker. In 2003 is hier daadwerkelijk mee begonnen, maar helaas is dat toen mislukt. Reden hiervoor was dat de doelstellingen veel te ambitieus waren. Ook was er meer aandacht voor repressie dan voor preventie en was er geen controle op de uitvoering. In 2005 is het beleid gewijzigd. De nadruk kwam op preventieve en curatieve inzet te liggen. Ook vond de uitvoering nu plaats onder WMO-vlag, met overheidsgeld. Hierdoor is nu een jongerenwerker van Stichting Bouman actief op het eiland.

Als derde benadrukt van Oostenbrugge het belang van het Maatschappelijk Middenveld. Dit omvat diverse instellingen, verenigingen en instanties. Denk aan de kerken, Stichting Moedige Moeders (deze waren vanavond ook vertegenwoordigd), Stichting Ontmoeting. Dit Middenveld is van groot belang en kan veel betekenen. Van Oostenbrugge is blij dat de kerken hun verantwoordelijkheid genomen hebben en dat hierdoor Stichting Ontmoeting een veldwerker kon aanstellen op het eiland.
Vanuit de zaal komen enkele reacties op het gehouden betoog. Omwille van de tijd geeft de voorzitter, dhr P. Robijn, hierna het woord aan dhr. C.J. Hooglander. Hij is Manager Strategie en Ontwikkeling bij Stichting Ontmoeting en houdt zich bezig met het opstarten van nieuwe initiatieven. Een van die initiatieven is het aanstellen van Jaco Hakkenberg als veldwerker op het eiland, sinds 1 ½ maand is hij actief op Goeree Overflakkee.

Meelopen op de ladder
Dhr. Hooglander vertelt in hoog tempo over het boeiende, moeilijke en ontzettend belangrijke werk van zijn stichting. Hun missie, die alle medewerkers heel goed voor ogen moeten hebben, luidt alsvolgt: ‘Op basis van Christelijke Naastenliefde biedt Stichting Ontmoeting professionele hulp aan dak- en thuislozen, uitgaande van de behoeften en mogelijkheden van de cliënt.' Hierbij is ook hun visie op hulpverlening erg belangrijk: wees present als mens naast de ander, bouw vertrouwen op (erg wezenlijk maar tevens ontzettend moeilijk!), loop mee op de ladder van maatschappelijke participatie van de cliënt en tenslotte: geen evangelisatie, maar wel een gesprek over levensvragen als dat mogelijk is.

De doelgroep zijn dak- en thuislozen, mensen die door een combinatie van problemen gedwongen de thuissituatie hebben verlaten of dreigen te verlaten en tijdelijk niet in staat zijn om zich op eigen kracht in de samenleving te handhaven. Oorzaken hiervoor zijn onder meer: gebrek aan liefde in de vroege jeugd, een traumatische ervaring in de jeugd, de kick/spanning van drugs.
Dhr. Hooglander stelt dat normen tegenwoordig bij veel mensen relatief zijn. Er is veel aandacht voor de eigen keuzevrijheid. Wat ik doe is belangrijker dan wie ik ben. Een gevaar hiervan is dat je eigen identiteit verdwijnt. Je bent alleen wat je doet, je hebt alleen maar een rol. Als die rol wegvalt ben je niks meer.
De grootste problematiek op Goeree Overflakkee is die van alcoholmisbruik. Op Oostflakkee worden juist de meeste harddrugs gebruikt, door 4% van de jongeren!!! Een trend is het meer gebruiken van drugs/alcohol op steeds jongere leeftijd. Redenen hiervoor: problemen hebben/meelopen/ kopiëren van ouders(!!!)/(strenge) religie/ nieuwsgierigheid.

Hoop op steun
Geschrokken door deze alarmbellen hebben de kerken op Flakkee hun verantwoordelijkheid genomen. Alleen preventie is niet meer genoeg, hiervan was men wel doordrongen. In samenwerking met Stichting Ontmoeting is gestart met een pilotproject ‘veldwerk op Goeree Overflakkee' voor de duur van 1 ½ jaar. Per 1 maart 2009 is Jaco Hakkenberg hiervoor aangesteld. Hij is 5 jaar werkzaam geweest als groepswerker en 5 jaar als woonbegeleider bij Stichting ontmoeting. Hiernaast doet hij 1 dag per week vrijwilligerswerk in de gevangenis en is hij jeugdleider in zijn eigen kerk. De vraag: Is een veldwerker van Ontmoeting nodig, naast iemand van Stichting Bouman, wordt volmondig met ‘ja' beantwoordt. Het is goed dat de capaciteit wordt uitgebreid. Hiernaast is het ook goed als er voor mensen keuze is in aanbod. Men is absoluut niet uit op concurrentie en tot nu toe verloopt de samenwerking uitstekend. De doelstelling voor Jaco is ambitieus: Contact leggen met zo'n 100 jongeren tussen de 14 en 26 jaar, een vertrouwenscontact opbouwen met 20 jongeren, 10 jongeren in zorg gebracht hebben. Tot nu toe heeft Jaco kennisgemaakt met jongeren op hun hangplekken. Hij verplaatst zich per motor, dit is laagdrempeliger dan iemand met een auto (hoewel hij wel even voor een politieagent werd aangezien!) Hij probeert vertrouwen te winnen van oudere jongeren en hoopt zo op meer contacten via mond-tot-mond-reclame. Dit is een lastige uitdaging. Dhr. Hooglander hoopt op steun vanuit de politiek; promotie en reclame. Het werk van Ontmoeting sluit namelijk aan bij een groot aantal prestatievelden van de WMO.

"Je valt in een gat"
Vanuit de zaal is ademloos geluisterd en klinken tot slot nog enkele vragen: "Hoe kan de ChristenUnie steun geven aan Stichting Ontmoeting? Kan er ook financiele steun komen?" Dhr. R. de Rover, fractielid, benadrukt dat het initiatief vanuit de kerken kwam. Dit is toe te juichen. Het past dan niet om hier als politiek goede sier mee te maken. Wel steunt de CU dit initiatief van harte. Tot slot de moeilijke vraag: ‘Hoe benader je jongens die zelf geen hulp willen?' Over en weer wordt hierover gediscussieerd. Een jongere die ‘er uit gestapt' is, benadrukt dat voor hem ziekenhuisopname nodig was om hem tot bezinning te krijgen. Wat zijn ouders en alle lieve hulpverleners om hem heen ook zeiden. Toch denkt ook hij dat het werk van Jaco zeker zin kan hebben en wellicht kan hij eens met Jaco van gedachten wisselen en hem vanuit zijn praktijk proberen te helpen. Het moeilijkste vond ik nog, zegt hij, dat je opeens al je oude vrienden kwijt bent. Je valt in een gat.
De oprichter van zelfhulpgroep Step-Out, ook aanwezig vanavond, herkent dat er geeft zijn kaartje: ‘kom eens bij ons praten, wij zaten of zitten allemaal in hetzelfde schuitje' Zo worden weer nieuwe contacten gelegd.

Pieter Prins, bestuurslid, bedankt beide sprekers en de aanwezigen voor hun bijdrage. We zouden er nog wel uren over kunnen doorpraten. Dhr. R. de Rover eindigt de avond met dankgebed en vervolgens wordt er, met een hapje en een drankje, inderdaad toch nog doorgepraat over iets wat ons allemaal aan het hart gaat. De folder van Moedige Moeders zegt het heel treffend: Laat de Eilandjeugd niet vallen!

[Klik hier voor een fotoreportage van de avond]

Gekoppelde documenten

Titel	Bestandsgrootte	MIME-type
PowerPoint van de Stichting Ontmoeting	772.5 kB	application/vnd.ms-powerpoint